Mariakapel en begraafplaats Zijtaart
Honderden witte kruizen, zij aan zij in lange rechte rijen. De indrukwekkende aanblik op deze begraafplaats van de zusters Franciscanessen maakt je vanzelf stil. Veel zusters van de van oorsprong Veghelse kloosterorde liggen hier begraven. De meesten van hen wijdden hun leven aan zorg en onderwijs in Brabantse gemeenschappen. Anderen gingen op missie in verre buitenlanden. Hier in Zijtaart kregen ze hun laatste rustplaats.
Kapel
Naast het kerkhof staat sinds 2010 een Mariakapel. Die is gebouwd door inwone…
Honderden witte kruizen, zij aan zij in lange rechte rijen. De indrukwekkende aanblik op deze begraafplaats van de zusters Franciscanessen maakt je vanzelf stil. Veel zusters van de van oorsprong Veghelse kloosterorde liggen hier begraven. De meesten van hen wijdden hun leven aan zorg en onderwijs in Brabantse gemeenschappen. Anderen gingen op missie in verre buitenlanden. Hier in Zijtaart kregen ze hun laatste rustplaats.
Kapel
Naast het kerkhof staat sinds 2010 een Mariakapel. Die is gebouwd door inwoners van Zijtaart ter nagedachtenis aan en in dankbaarheid voor de zusters. Elke dag om 18.00 uur luidt de klok in het torentje. In het gastenboek staan mooie woorden in allerlei handschriften. Inwoners van Zijtaart steken er kaarsjes op voor hun dierbaren. Wandelaars en fietsers nemen hier even rust, net als de mensen die het pelgrimspad Camino Brabant volgen. De kapel is vrij toegankelijk als bezinningsplek. Want, zo is in de kapel te lezen: even stil worden, kan wonderen doen.
Kaarsen
Zuster Germana, voormalig overste van de zusters Franciscanessen in Zijtaart, nam het initiatief voor de bouw van het Zijtaarts kapelletje. Zij zorgde jarenlang met veel liefde voor de oudere zusters die tot 2005 in het klooster in Zijtaart woonden. Ook daarna bleef ze nauw verbonden met het dorp. In een filmportret vertelt ze: “Toen we het klooster nog open hadden kwamen mensen bij ons aan de bel. Dan kwamen ze een kaarsje aansteken bij Maria. Diezelfde Maria staat nu in de kapel. Je ziet daar elke dag kaarsen branden.”
Klooster
Het klooster in Zijtaart werd in 1902 onder de naam Huize Cecilia geopend voor de verzorging van oude en zieke zusters. Daarnaast bood het ruimte aan een meisjesschool en woonden er kostgangers en oudere parochianen. De zusters speelden al die jaren een grote rol in het dorp op het gebied van onderwijs, ouderenzorg en wijkverpleging. Tegenwoordig is het karakteristieke kloosterpand aan de Pastoor Clercxstraat een belangrijke ontmoetingsplek met een basisschool, dorpshuis en (zorg)appartementen.
